Kolektywizacja

Po 1917 sytuacja chłopów jednak nie poprawiła się. To prawda, zyskali nowe grunty, ale większość z tego co wypracowali musieli pod przymusem oddawać państwu. Tak działał komunizm wojenny, który wszystkie dziedziny życia - zarówno społeczne jak i gospodarcze - podporządkował wojnie, a konkretnie produkcji broni i wszelkiej maści maszyn z wojną związanych. Tym samym chłop ubożał, cierpiał na głód - co i rusz zabierano mu wszystko, co stanowiło jakikolwiek zapas. Pozostawiano go jedynie z jedzeniem na kilka najbliższych dni. Sytuacji nie polepszała wojna domowa - sprawiała, że do drzwi chłopskiej sadyby w poniedziałek pukali czerwoni, we wtorek biali, a w środę - anarchiści bądź Kozacy. Sytuacja przeciętnego mieszkańca wsi zaczęła poprawiać się dopiero po roku 1921, kiedy to bolszewicy odeszli od komunizmu wojennego zastąpiwszy go Nową Polityką Gospodarczą - NEP-em. W myśl tejże polityki chłopi nie dość, że nie musieli oddawać już państwu tak wiele, to jeszcze mogli swobodnie handlować nadwyżkami swej produkcji. Oczywiście taki stan rzeczy był solą w bolszewickim oku, sprzyjał bowiem bogaceniu się chłopstwa i większemu przywiązaniu do własności prywatnej, co - według leninowców - skutecznie blokowało możliwość prawdziwie socjalistycznego państwa.